Nato-ja në mbrojtje të Pavarësisë

In op/ed

Çdo shpërthim nacionalizmi dhe populizmi në Evropë i favorizon objektivat rajonale të Kremlinit duke i dobësuar institucionet demokratike, me ekspozimin e tyre ndaj korrupsionit, dhe duke e minuar ndjekjen e politikës së përbashkët trans-atlantike të sigurisë. Pa një NATO të unifikuar për çka çdo aleat kontribuon sipas mundësive të tyre, pavarësia e çdo anëtari rrezikohet

Sivjet shënohet 100 vjetori i lindjes së shteteve të pavarura në Europën qendrore dhe lindore pas rënies së perandorive ruse, gjermane, austriake dhe otomane. Për shumicën e këtyre vendeve pavarësia vazhdoi të pengohej gjatë shekullit 20 deri në rënien e perandorisë sovjetike pothuaj para 30 vitesh. Duke i ditur ambiciet e imperialisti të fundit të Europës – Rusisë – dhe pasojave shkatërrimtare të tolerimit të pushtetit grabitqar, misioni i NATO-s, i fuqizimit të sigurisë së çdo anëtari të saj sot është po aq jetik sa edhe mbrojtja e Europës perëndimore gjatë Luftës së Ftohtë. Revolucionet politike të viteve1989-1991 siguruan çlirimin e 21 vendeve nga dominimi i Moskës dhe u çliruan edhe 7 shtete të tjera me shpërbërjen e Jugosllavisë.

Derisa komunizmi është një ankth që po zbehet, beteja për ruajtjen e pavarësisë shtetërore vazhdon edhe sot. Regjimi i Putinit kërkon kthimin e transformimeve të epokës së pas Luftës së Ftohtë gjatë së cilës Rusia i humbi satelitët e saj, e humbi epërsinë e saj rajonale dhe hoqi dorë nga roli i saj global.

Moska tenton ta ndajë Perëndimin dhe një nga metodat është të shkaktojë përçarje mes Amerikës dhe Evropës. Historia është kthyer mbrapshtë me pohimet që Uashingtoni e ka kufizuar sovranitetin e vendeve evropiane. Në realitet, gjatë shekullit të kaluar Amerika ka flijuar gjakun e saj dhe pasurinë në mbrojtje të pavarësisë së Evropës dhe mbetet e zotuar ndaj NATO-s si mbrojtësin më efektiv të shtetësisë.

Për të kompensuar inferioritetin e saj ushtarak, Moska eksploron cenueshmërinë e perëndimit përmes sulmeve kibernetike, spiunazhit, dezinformatave, korrupsionit dhe mjeteve të tjera të “forcës së butë”. Ndërhyja e Kremlinit në zgjedhjet presidenciale amerikane është thjesht një maje e ekspozuar e akullnajës së shkatërrimit kundër perëndimor.

Qëllimi është të bëhet ndarja në politikat vendore dhe të paralizohet politika e jashtme. Lufta informative e Kremlinit gjithashtu promovon një agjendë kundër BE-s për ta ndarë Europën dhe për të penguar një front të përbashkët diplomatik ndaj Rusisë. Fushata propaganduese kundër liberalizmit u bën thirrje elektoratit konservator dhe nacionalist në të cilën Rusia është portretizuar si një mburojë e krishterë.

Marrëveshjet për energji dhe joshja për biznes janë projektuar për t’i ngatërruar shtetet në projektet e Kremlinit dhe për të zvogëluar kundërshtimin e tyre ndaj politikës së jashtme të Moskës. Kërcënimet me luftë nukleare janë synuar t’i qetësojnë politikanët perëndimor dhe t’i parandalojnë që ta forcojnë krahun lindor të NATO-s.

Çdo shpërthim nacionalizmi dhe populizmi në Evropë i favorizon objektivat rajonale të Kremlinit duke i dobësuar institucionet demokratike, me ekspozimin e tyre ndaj korrupsionit, dhe duke e minuar ndjekjen e politikës së përbashkët trans-atlantike të sigurisë. Pa një NATO të unifikuar për çka çdo aleat kontribuon sipas mundësive të tyre, pavarësia e çdo anëtari rrezikohet.

You may also read!

Nuk ndalen rrahjet: Tani në një tjetër nëndegë kapen mes veti anëtarët e LDK’së

Rrahjet dhe përplasjet brenda Lidhjes Demokratike të Kosovës (LDK) nuk kanë të ndalur, tani në një degë tjetër të

Read More...

Më ndryshe se në liri, shikoni si pritet iftari në burgun e Smrekonicës

Posa afron koha e iftarit, kuzhina e Qendrës Korrektuese të Smrekonicës fillon të mbushet. Të burgosurit këtu të cilët

Read More...

PDK më e votuara nga partitë shqiptare në katër komunat e veriut

Zgjedhjet për kryetarin e komunës, në katër komunat e veriut, të mbajtura sot, me kandidatët e saj, Gonxhe Çaushi

Read More...

Mobile Sliding Menu